Podminowany jest tunel Gotarda.

Gdzie wełna śpi

I oddech dzieci porusza papierowe motyle,

gdzie mokre konie na brzegu fontanny

skaczą w powietrzu maja

przebiega drut podziemny.



Podminowana jest rodzinna ziemia,

nieduża, słodka dla nas, europejska.

Oliwka na niej dojrzewa i żyto,

wiatr biegnie polem lnu i cichnie w czarnych liściach

pod gorącymi lampami pomarańcz.



Podminowane jest niebieskie morze

w godzinie, kiedy kuter wyjeżdża na połów

z miasteczka, w którym koty śpią między sieciami



Podminowane jest serce człowieka.

Czas dany mu do życia i czas inny

są w jego świadomości jak dwie linie

zamiast być jednym w harmonii.


Dzień taki szczęśliwy,

Mgła opadła wcześnie, pracowałem w ogrodzie.

Kolibry przystawały nad kwiatem kaprifolium.

Nie było na ziemi rzeczy, którą chciałbym mieć.

Nie znałem nikogo, komu warto byłoby zazdrościć.

Co przydarzyło się złego zapomniałem.

Nie wstydziłem się myśleć, że byłem, kim jestem.

Nie czułem w ciele żadnego bólu.

Prostując się, widziałem niebieskie morze i żagle.