Który skrzywdziłeś człowieka prostego

Śmiechem nad krzywdą jego wybuchając,

Gromadę błaznów koło siebie mając

Na pomieszanie dobrego i złego,



Choćby przed tobą wszyscy się kłonili

Cnotę i mądrość tobie przypisując,

Złote medale na twoją cześć kując,

Radzi że jeszcze dzień jeden przeżyli,



Nie bądź bezpieczny. Poeta pamięta.

Możesz go zabić - narodzi się nowy.

Spisane będą czyny i rozmowy.



Lepszy dla ciebie byłby świat zimowy

I sznur i gałąź pod ciężarem zgięta.


Podminowany jest tunel Gotarda.

Gdzie wełna śpi

I oddech dzieci porusza papierowe motyle,

gdzie mokre konie na brzegu fontanny

skaczą w powietrzu maja

przebiega drut podziemny.



Podminowana jest rodzinna ziemia,

nieduża, słodka dla nas, europejska.

Oliwka na niej dojrzewa i żyto,

wiatr biegnie polem lnu i cichnie w czarnych liściach

pod gorącymi lampami pomarańcz.



Podminowane jest niebieskie morze

w godzinie, kiedy kuter wyjeżdża na połów

z miasteczka, w którym koty śpią między sieciami



Podminowane jest serce człowieka.

Czas dany mu do życia i czas inny

są w jego świadomości jak dwie linie

zamiast być jednym w harmonii.