Miłość to znaczy popatrzeć na siebie,

Tak jak się patrzy na obce nam rzeczy,

Bo jesteś tylko jedną z rzeczy wielu.

A kto tak patrzy, choć sam o tym nie wie,

Ze zmartwień różnych swoje serce leczy,

Ptak mu i drzewo mówią: przyjacielu.



Wtedy i siebie, i rzeczy chce użyć,

Żeby stanęły w wypełnienia łunie.

To nic, że czasem nie wie czemu  służyć:

Nie ten najlepiej służy, kto rozumie.



Ocalenie, 1945


Podminowany jest tunel Gotarda.

Gdzie wełna śpi

I oddech dzieci porusza papierowe motyle,

gdzie mokre konie na brzegu fontanny

skaczą w powietrzu maja

przebiega drut podziemny.



Podminowana jest rodzinna ziemia,

nieduża, słodka dla nas, europejska.

Oliwka na niej dojrzewa i żyto,

wiatr biegnie polem lnu i cichnie w czarnych liściach

pod gorącymi lampami pomarańcz.



Podminowane jest niebieskie morze

w godzinie, kiedy kuter wyjeżdża na połów

z miasteczka, w którym koty śpią między sieciami



Podminowane jest serce człowieka.

Czas dany mu do życia i czas inny

są w jego świadomości jak dwie linie

zamiast być jednym w harmonii.